RDS-6s (Joe-4)

RDS-6s
Uçak bombasıSovyetler BirliğiKatmanlı (fisyon ve füzyon)
Bu düzeneğin özgür lisanslı bir fotoğrafı henüz yok.
Patlama gücü · TNT eşdeğeri400 kt

Temel özellikler

Tasarım
Katmanlı (fisyon ve füzyon)
Tür
Uçak bombası

Genel bakış

The first Soviet weapon to draw part of its energy from fusion, tested on 12 August 1953 at Semipalatinsk with a yield of 400 kt. Its "Sloika" (layer cake) design alternated layers of uranium-238 and lithium-6 deuteride around a fission core.

The layered scheme came from Andrei Sakharov and the use of lithium deuteride from Vitaly Ginzburg. Fusion supplied only about 15–20% of the yield and the design could not be scaled up to megatons, so it proved a dead end; two years later it was overtaken by the two-stage RDS-37. Unlike Ivy Mike, it was compact enough to be an aircraft bomb.

Etki yarıçapları: tahmin

Hesaplanan güç 400 kt

Ateş topu, en büyük yarıçap
≈ 670 m
İlk radyasyon, 500 rem (5 Sv)
≈ 2,6 km
Basınç dalgası 5 psi: binaların çoğu yıkılır
≈ 5,2 km
Isı ışınımı: üçüncü derece yanıklar
≈ 7,8 km
Basınç dalgası 1 psi: camlar kırılır
≈ 16 km

Düz ve açık arazi üzerinde en uygun yükseklikteki bir hava patlaması için yer boyunca tahmini mesafeler; patlama gücünden standart ölçekleme formülleriyle hesaplanmıştır. Bunlar ölçüm değildir: gerçek etkiler patlama yüksekliğine, araziye, yapılara ve hava durumuna bağlıdır.

Formüllerin kaynağı: Glasstone & Dolan, The Effects of Nuclear Weapons (1977), chapter II; Carey Sublette, Nuclear Weapons FAQ, section 5

Denemeler ve kullanım

TarihOlayYerGüç
12 Ağu 1953Joe-4Tower shot of the first Soviet weapon with a fusion component.Semipalatinsk Test Site, Kazakh SSR400 kt

Kaynaklar

  1. Soviet Nuclear Test Summary, Nuclear Weapon Archive (Carey Sublette)
  2. Joe 4, Wikipedia