Temel özellikler
- Tasarım
- Katmanlı (fisyon ve füzyon)
- Tür
- Uçak bombası
Genel bakış
The first Soviet weapon to draw part of its energy from fusion, tested on 12 August 1953 at Semipalatinsk with a yield of 400 kt. Its "Sloika" (layer cake) design alternated layers of uranium-238 and lithium-6 deuteride around a fission core.
The layered scheme came from Andrei Sakharov and the use of lithium deuteride from Vitaly Ginzburg. Fusion supplied only about 15–20% of the yield and the design could not be scaled up to megatons, so it proved a dead end; two years later it was overtaken by the two-stage RDS-37. Unlike Ivy Mike, it was compact enough to be an aircraft bomb.
Etki yarıçapları: tahmin
Hesaplanan güç 400 kt
- Ateş topu, en büyük yarıçap
- ≈ 670 m
- İlk radyasyon, 500 rem (5 Sv)
- ≈ 2,6 km
- Basınç dalgası 5 psi: binaların çoğu yıkılır
- ≈ 5,2 km
- Isı ışınımı: üçüncü derece yanıklar
- ≈ 7,8 km
- Basınç dalgası 1 psi: camlar kırılır
- ≈ 16 km
Düz ve açık arazi üzerinde en uygun yükseklikteki bir hava patlaması için yer boyunca tahmini mesafeler; patlama gücünden standart ölçekleme formülleriyle hesaplanmıştır. Bunlar ölçüm değildir: gerçek etkiler patlama yüksekliğine, araziye, yapılara ve hava durumuna bağlıdır.
Formüllerin kaynağı: Glasstone & Dolan, The Effects of Nuclear Weapons (1977), chapter II; Carey Sublette, Nuclear Weapons FAQ, section 5
Denemeler ve kullanım
| Tarih | Olay | Yer | Güç |
|---|---|---|---|
| 12 Ağu 1953 | Joe-4Tower shot of the first Soviet weapon with a fusion component. | Semipalatinsk Test Site, Kazakh SSR | 400 kt |
Kaynaklar
- Soviet Nuclear Test Summary, Nuclear Weapon Archive (Carey Sublette)
- Joe 4, Wikipedia